Stephen Versteegh

Stoer maar warm

Uitgesproken, maar wel harmonieus. Al vijftien jaar ontwerpt Stephen Versteegh stijlvolle wellnessprojecten voor particulieren, hotels en wellnesscentra. Toch streeft hij niet naar een herkenbare handtekening.

Het boek op de tafel valt open op bladzijde 96. De foto toont een sauna, hamam en zwembad. De grove stenen, robuuste tegels en donkere pilaren geven de wellnessruimte een wat zakelijke uitstraling, maar gecombineerd met hout en planten voelt de ruimte warm aan. De privéwellness in het souterrain van een vrijstaande woning in Ridderkerk werd uitgevoerd door Waterstijl en ontworpen door Stephen Versteegh. “Het was geen enorm project, maar wel leuk om te ontwerpen”, blikt de ontwerper terug. Het echtpaar had naast de meer gebruikelijke wensen als een sauna en whirlpool, eigenlijk maar één belangrijke eis: ze wilden een zwembad met een beweegbare vloer, zodat ze het zwembad tijdens feestjes konden veranderen in een dansvloer.”
De vloer drijft als het ware op het water, maar wordt door enorme stalen kabels naar beneden getrokken. Op die manier is de hoogte verstelbaar, terwijl de hoeveelheid water gelijk blijft. Versteegh koos voor grote keramische zandtegels die niet werden gevoegd, zodat de stijlvolle vloer toch water doorlaat. Of het echt een opkomende trend is, durft hij niet te zeggen. Wel merkt Versteegh dat particulieren steeds vaker vragen om zwembaden met beweegbare vloeren, ook ouders met jonge kinderen. Zo kunnen ze hun kinderen thuis met een gerust hart in een kinderzwembad laten spelen: “Al denk ik dat een zwemdiploma goedkoper is.”

Pilaren 
Terwijl hij verder in het boek bladert, wijst de ontwerper op de vijf pilaren achter de whirlpool. Oorspronkelijk had de architect hier één grote pilaar bedacht. Esthetisch niet echt fraai, maar constructief noodzakelijk. Versteegh besloot het probleem daarom juist uit te buiten en voegde extra pilaren toe: “Ik heb er vijf pilaren van gemaakt, over de hele breedte van de whirlpool, zodat er een rustig, gelijkmatig patroon ontstaat. En in de pilaren heb ik ook het ventilatie- en luchtbehandelingssysteem weggewerkt. Zo werk ik graag. Ik probeer meerdere problemen om te buigen met één oplossing. ”Die aandacht voor verhoudingen en details typeert zijn manier van werken. Hij houdt van strakke lijnen, gelijke afstanden tussen spotjes en de juiste balans in materialen. Het zijn dingen die, als het goed is, niet direct opvallen. Maar juist wel opvallen als je het niet doet, omdat je dan aanvoelt dat een ruimte niet klopt.
“Als ik uit eten ben met mijn vrouw, heeft ze het meteen door als afmetingen, materialen of proporties niet in balans zijn”, zegt Versteegh met een glimlach. “Dan ziet ze me rondkijken en vraagt: ‘Wat klopt er deze keer niet?’”

Showroom 
Zijn werkplek aan de rand van een bedrijventerrein in Ridderkerk houdt een beetje het midden tussen een kantoor en een showroom. Op de eerste verdieping staan zijn bureau en kasten met boeken en samples van materialen. Beneden vinden we een eettafel, een keukenwand met werkende apparaten, haard en zitbank. Alles is strak afgewerkt met zorgvuldig uitgekozen lampen, behang en raambekleding. “Eigenlijk wilde ik alleen een kantoor, maar het liep wat uit de hand”, zegt hij lachend. “Op kantoor heb ik veel samples, dus als ik mijn ideeën presenteer, doe ik dat het liefst hier. Maar ik wil klanten dan wel iets kunnen tonen. Daarom heb ik ook een mooie badkamer laten plaatsen.”
Zeven jaar geleden zat er nog een lasser in het pand en werd de ruimte gedomineerd door vuil en stank. Veel potentiële kopers zagen dat niet zitten, maar Versteegh zag het juist als buitenkans. Samen met projectmanager Harry Bergwerff gooide hij de indeling om. Ze plaatsten een vide en na een jaar verbouwen ontstond een fijne werkplek. “Harry woont in Antwerpen, maar heeft veel werk in Nederland en wilde een kantoor aan deze kant van de Maas. Meestal loopt hij op de bouw, maar hij komt iedere vrijdagmiddag een biertje doen. We werken allebei voor onszelf, maar waar mogelijk samen. We streven hetzelfde na en binnen dat streven eisen we veel van elkaar en zetten we elkaar op scherp.”

Van Boeing naar wellness 
Wellness speelt al jaren een prominente rol in het werk van Versteegh, maar wat weinigen weten, is dat dit bij toeval ontstond. Van huis uit is hij industrieel ontwerper. Bij een allround designbureau deed hij ervaring op met meerdere facetten van design. Zo was hij betrokken bij de inrichting van de gele NS-Sprinter, ontwierp hij de rookpaal op stations en het interieur van de Boeing 777. Ook richtte hij jachten en vakantiehuizen in.
Toen zijn contract in 2011 door de mondiale financiële crisis niet werd verlengd, begon hij voor zichzelf. Zijn eerste klant was een zwembadbouwer die vroeg of hij een wellnessruimte wilde ontwerpen. Van het een kwam het ander en al snel had hij het predicaat wellnessspecialist.
Vijftien jaar later is zijn werkveld behoorlijk verbreed. Juist die afwisseling spreekt hem aan: “Het mooiste zijn totaalprojecten, waarbij alles samenkomt: een woonhuis met wellness, een binnen- en buitenbad en een tuin. Je kunt dan echt een belevingswereld creëren waarbij alles in elkaar overloopt. Maar ik werk meestal aan tien tot twintig projecten tegelijkertijd. Dan is het voor de afwisseling en doorloopsnelheid prettig om ook wat kleinere projecten te hebben.”

Mediator 
Op de vraag waarom klanten hem moeten kiezen, reageert hij bescheiden: “Ik hoor soms dat ik redelijk strakke en stoere ontwerpen maak met veel natuurlijke materialen. Strak, maar toch warm. Dat klopt wel, maar ik streef geen duidelijke handtekening of signatuur na. Het lijkt me juist saai om altijd hetzelfde te doen. Het ergste wat ik me kan voorstellen, is dat een klant iets wil dat hij bij een ander heeft gezien. Het ontbreken van een duidelijke eigen stijl zie ik eerder als een kracht. Want niet ik, maar de mensen voor wie ik ontwerp gaan er wonen.”
Het draait volgens hem vooral om goed luisteren en doorvragen: “Soms zeggen klanten dat ze precies weten wat ze willen, maar blijkt dat toch anders te liggen. Dan zeggen ze dat ze een klassieke inrichting willen, maar als ik ze vraag om een Pinterest-moodboard te maken, komen daar heel andere dingen uit. En bedoelen ze eigenlijk iets landelijks. Vaak ben ik ook een soort mediator tussen partners. Zij het kookeiland, hij de biljarttafel.”
Verder moeten we ontwerpen volgens Versteegh vooral niet te ingewikkeld maken: “Sommige ontwerpers vinden dat alleen natuurlijke materialen mogen, dat het echt moet zijn. Maar als het er mooi uitziet, heb ik niks tegen pvc-houtlook of keramiek. Zeker omdat het zoveel praktischer is bij wellness. Mensen doen soms heel speciaal over ontwerpen, maar ik zie het vooral als iets functioneels en praktisch. In mijn beleving draait ontwerpen om de compromissen op de juiste plek te leggen.”